Groeten uit Kathmandu!

Ik hoop dat het goed met jullie gaat en dat de zaken lekker lopen. Na een maand weg ben ik terug, en deze keer zijn Tomas en Toni met me mee.

Vorige week vertelde ik je een verhaal uit Crystal City in China: onze ontmoeting met de vriendelijke, stille baas van een bedrijf in trommelstenen. Heb je het gemist? Je leest het hier terug.

Na ons avontuur in Crystal City stond ons een epische rit terug naar Yiwu te wachten. Tien uur op de weg, waarbij Tomas en Coco het rijden verdeelden. De wegen waren uitstekend, met enorme bruggen en tunnels onderweg. Het internet was zo goed dat ik vanaf de achterbank gewoon op mijn laptop kon werken. Qua infrastructuur is China echt mijlenver vooruit.

Terug in Yiwu doken we de markt op. Er was ontzettend veel te doen, maar met de vriendelijke, efficiënte mensen daar, een stad waar je zo ongeveer alles kunt vinden en een snufje hulp van AI, kregen we in zeven dagen een haast bovenmenselijke hoeveelheid werk gedaan.

Hier alvast een klein voorproefje van waar we mee bezig zijn. Ssst… dat blijft nog even onder ons.

Daarna was het tijd om verder te trekken. Er is geen makkelijke route van Yiwu naar Kathmandu; hoe je het ook wendt of keert, je zit altijd ergens met een lange overstap. We namen een late avondvlucht van China Southern naar Guangzhou, kwamen rond middernacht aan en onze volgende vlucht ging om 8 uur 's ochtends.

Ik had op het vliegveld al eens slaapcabines gezien. Zo'n £20 per nacht, online te boeken en maar een paar minuten van de security. Perfect, dacht ik.

Nou. Stel je een ligstoel voor in een dunne plastic doos. Net genoeg ruimte om een beetje te wiebelen. Geluidsisolatie? Nauwelijks. Omroepberichten, schoonmaakmachines en kleine ritselgeluidjes waarvan mijn vermoeide hoofd besloot dat het ratten moesten zijn. Waarschijnlijk duiven.

Tomas en ik hebben geen oog dichtgedaan.

Haha, maakt niet uit. Ik kon in elk geval werken. Toen het ochtend werd, waren we binnen een paar minuten door de security en op weg naar de gate. Weer een vlucht met China Southern, dit keer vijf best aangename uren naar Kathmandu. Ik word zo langzamerhand een vaste gast op die route.

Bicky, onze nieuwe agent in Nepal, stond ons op te wachten, en Tomas ontmoette hem voor het eerst. Het eerste wat ons opviel, was hoe stil alles aanvoelde. Na de recente ramp heeft ook het toerisme duidelijk flink geleden. Op een plek waar zoveel mensen voor hun inkomen afhankelijk zijn van bezoekers, heeft die stilte haar eigen gevolgen.

Toni, onze man uit Spanje, kwam de volgende ochtend aan. Nu zijn we hier dus met z'n drieën, samen met Bicky, klaar voor het volgende deel van het avontuur. Volgende vrijdag vertel ik je hoe het ons vergaan is.

Het is fijn om terug te zijn in Kathmandu, al is het moeilijk om de stad te zien zonder te denken aan de mensen van wie het leven op zijn kop is gezet. Nogmaals bedankt aan iedereen die onze hulpactie voor Nepal heeft gesteund. Jullie vriendelijkheid betekent ontzettend veel, en we blijven doen wat we kunnen.

Pas goed op jezelf, en het allerbeste,