Groeten uit... nou, kun je raden waar?

Ik hoop dat het goed met jullie gaat – dat je geniet van de zomer en dat de handel lekker loopt!

Vorige week vertelde ik je over de Tea Blenders van Bandung en hoe ik bevriend raakte met een taxichauffeur / werkloze acteur. Als je het gemist hebt, kun je het hier nalezen...

Voordat ik vertrok, had ik een heel interessante week op Bali. Elk jaar rond de Indonesische Onafhankelijkheidsdag houden we een Team Bonding Day bij AW Advantage, ons IT-backoffice. Dit jaar was het thema Helden van Indonesië. Ons team komt namelijk uit heel Indonesië, en iedereen koos een andere lokale held uit de geschiedenis van zijn eigen streek of eiland.

Bondhan en ikzelf werden aangesteld als X Factor-achtige juryleden, wat we volgens mij iets te serieus namen.

Hier zijn een paar van de deelnemers.

En wow... ik was zo onder de indruk. Vika kwam bijvoorbeeld als Sayuti Melik – de man die herinnerd wordt omdat hij in augustus 1945 de definitieve tekst van de Indonesische Onafhankelijkheidsverklaring uittypte. Hij was helemaal in stijl gekleed en speelde de hele scène schitterend na, zittend achter de typemachine, dat gespannen historische moment uitbeeldend waarop woorden de officiële verklaring van een nieuwe natie werden. Ik vond die keuze wel mooi, want Sayuti Melik was niet de meest voor de hand liggende held. Niet de man vooraan op het balkon, maar een van die belangrijke mensen achter de schermen die de geschiedenis stilletjes helpen vormgeven.

En alle acts waren zo... doordacht, grappig, hartverwarmend en ongelooflijk goed uitgevoerd. Ik heb er zoveel van geleerd – eerlijk gezegd te veel om hier allemaal te vertellen.

Later, na het werk, voegden de medewerkers van ons magazijn zich bij ons en gingen we allemaal naar het strand om gekke spelletjes te spelen.

Bij dit spel (sorry, ik heb de foto een beetje ge-AI'd zodat je het begrijpt) start elk team met een emmer vol zakjes gevuld met water... die gooien ze achterover boven hun hoofd door een rij door, en het team dat achteraan het meeste water in de emmer verzamelt, wint... Spetterend en klotsend werd iedereen kletsnat... zo leuk... Ik ga het voorstellen voor onze volgende BBQ in het VK. Heel goed voor de teambuilding...

En wat ik daarvan geleerd heb, is dit: jonge Indonesiërs houden niet alleen van hun land – ze houden ook van kinderspelletjes en van zich compleet voor gek zetten, gewoon voor de lol. Geen waardigheid vereist. Heerlijk!

Daarna was het weer aan het werk. De volgende paar dagen racete ik over het eiland, rondde productontwerpen af en plaatste inkooporders voor verschillende nieuwe productlijnen. Een paar drukke dagen, maar wel de goede soort druk... het soort waarbij ideeën echte dingen worden. Bondhan en ik hebben trouwens een paar spannende nieuwe collecties uit de hoge hoed getoverd.

Toen door naar de volgende stop... Ik nam een vlucht vanaf Bali – de vulkaan hierboven is de Mount Agung, gezien terwijl het vliegtuig om het eiland draaide – en vloog met Batik Airways naar... nou ja, Kuala Lumpur. Ik doe hier elk jaar een gezondheidscheck in het Gleneagles Hospital, gewoon om te controleren of al mijn verouderende lichaamsdelen het nog redelijk volhouden. Tot nu toe lijk ik min of meer nog operationeel.

De nieuwe Samsung Fold- en Flip-telefoons werden ook in Maleisië gelanceerd, en ik wilde graag een blik werpen op die nieuwe telefoon ter grootte van een paspoort, dus ging ik naar Pavilion, het grote centrale winkelcentrum. Maar zoals zo vaak raakte ik volledig afgeleid. In het winkelcentrum ligt Tokyo Street, een heel gebied vol onafhankelijke Japanse handelaren.

Wow. Giftware-hemel. Ik dwaalde er in een roes rond. Ik ben nog nooit in Japan geweest – nog niet – maar als die winkels een voorproefje zijn, denk ik dat ik in de problemen kom wanneer ik er eindelijk heen ga. Zoveel prachtige kleine retail-ideeën. Zoveel charme. Zoveel zorg in de etalages. En één winkel in het bijzonder deed me stilstaan.

Een winkel die Gelukskatten verkocht. 🐱

Katten voor elke gelegenheid. Elke kleur met een andere betekenis. Elke pootpositie met een andere... pootbedoeling. Sorry.

Een jonge dame legde het allemaal zo charmant uit dat ik er natuurlijk mee eindigde iets te kopen. En puur toevallig had ik net onze eigen Gelukskat-pagina onder handen genomen. Bekijk 'm hier. En zie hieronder...

Dus daar stond ik, in Kuala Lumpur, in een Japanse winkelstraat, onverwacht een beetje live marktonderzoek aan het doen. En ik kwam tot de conclusie... Elke cadeauwinkel zou een Gelukskat-hoek moeten hebben.

Hoe dan ook, we hadden de eclips, en ik hoop dat je ervan genoten hebt als je hem kon zien.

De hittegolven houden aan, ze vertellen me dat het zelfs 's nachts warm is... het VK heter dan Spanje... dus pas goed op jezelf en blijf gehydrateerd.

En ondertussen rolt de AW Grand World Tour verder – met nieuwe plekken, nieuwe producten, nieuwe verhalen en natuurlijk enorme dagelijkse kortingen.

Ik vind het heerlijk hoe het allemaal samenkomt... een teamviering van Indonesische helden, een stortvloed aan nieuwe productontwikkeling op Bali, een vulkaan uit het vliegtuigraam, en dan een toevallige wandeling door een mini-Japan midden in Kuala Lumpur. Dat waren mijn weekhoogtepunten!

Dat is het mooie van deze reis. Je weet nooit precies wat de volgende kleine verrassing zal zijn.

Volgende week... een nieuwe locatie en nieuwe updates.

Pas goed op jezelf. Fijn weekend!

Tot volgende week,